Ecotone

Ekolojide ekoton, orman ile çayır gibi komşu toplulukların arasındaki geçiş bölgesidir. Her iki alana ait türler bu bölgede bir arada yaşayabilir. Adını bu kesişimden alan Ecotone, insan bedenini içinde bulunduğu coğrafyanın bir parçası olarak fotoğraflar. Ten bedene bir dış hat verir, ancak bu çizgi onu çevresinden ayırmaya her zaman yetmez.

Birkaç fotoğrafta ormanın yeşili tene kadar uzanır. Kayaya yaslanan solgun bir gövde, arkasındaki taşın rengine o kadar yaklaşır ki göz aradaki farkı seçmeden önce bir yüzeyden diğerine geçer. Başka karelerde ağaç gövdeleri ve uzun otlar bu dış hattı daha doğrudan kırar; uzanan bir figürü kesintiye uğratır ya da kalçadaki bir el ile dar bir ten şeridi dışında bedenin neredeyse tamamını gizler.

Ölçek, her bir yüzeyin ne kadar dikkat çekeceğini değiştirir. Beden, parçalanmış bir kaya duvarının dibinde kadrajın küçük bir kısmını kaplar ya da başlı başına incelenebilecek büyüklükte bir kemer oluşturan kırık gövdelerin altında dinlenir. Yakın planda, küçük taşlar kaburgalar boyunca tene tutunur. Taşların kendi kenarları ve renkleri vardır; beden onların üzerinde belirdiği zemindir.

Bunlar kurgulanmış pozlardır ve her duruş bulunduğu yere bağlıdır. Bir dalın modelin ağırlığını taşıması gerekir; kayaların arasındaki bir boşluk bedenin yerleşebileceği alanı sınırlar. Bir omzun duruşu hem bilinçli bir jesti hem de yaslandığı yüzeyi kayda geçirir. Dingin görünen bir pozda bile ten, ağaç kabuğunun ya da taşın üzerinde durur. Ecotone’da beden ile arazi arasındaki sınır, yalnızca göz onu aramakta ısrar ettiği sürece sürer.